#EsperantoLives – Piwna rewolucja w świecie Esperantystów

Dziś są urodziny Ludwika Zamenhofa, twórcy języka esperanto. Z tej okazji dość nietypowo zamieszczam wpis po polsku (i po angielsku) o tym jak wygląda świat piwa rzemieślniczego w Esperancji.

Jak do tej pory miałem okazję poznać 3 domowe browary prowadzone przez esperantystów. Pierwszy z nich to Verdaj Skoltoj (Zieloni Skauci) z Belgii. Jest to międzynarodowa grupa skautowa skupiająca głównie harcerzy z Beneluksu i Niemiec, używająca Esperanta jako języka pomostowego. Próbowałem przygotowanego przez nich piwa z midem kasztanowym z Korsyki, a lada dzień spróbuje też brązowego ale, które już czeka w barku.

W Czechah działa Pierwszy Esperancki Browar. Raczej wątpie w to, że jest to rzeczywiście pierwszy esperancki browar. W prawie 130-letniej historii ruchu esperanckiego prawdopodobnie jakieś browary już były, tylko teraz trudno znaleźć o nich informacje. Niestety jeszcze nie miał okazji próbować ich piwa. Może uda się na 72. Międzynarodowym Kongresie Młodzieży Esperanckiej, który odbędzie się w lipcu 2016 roku we Wrocławiu.

W Polsce (konkretniej w Oławie) piwo warzą Jakub Murlikiewicz i Bartek Lachowski-Koniecpolski. Recenzowałem już ich piwo pszeniczne, a jeszcze w tym roku opiszę milk stouta. W tej chwili przygotowują AIPA, a kolejne to będzie pradopodobnie piwo dolnej fermentacji.

Czy to wszystkie browary esperanckie? Tego nie wiem – szukam kolejnych. Znalazłem w sieci hiszpański browar Cerveza Speranto, który wszystkie swoje piwa nazywa w esperanto, ale strona jest tylko po hiszpańsku, więc jeszcze nie wiem jaki jest ich związek z ruchem esperanckim. Wśród polskich browarów esperancką nazwę piwa zauważyłem jak na razie tylko na letnim Ale z Bojanowa: Somero.

Esperanckie spotkania o tematyce piwnej odbywają się w Czechach 2 razy w roku – na wiosnę i jesienią. Najbliższe odbędzie się w marcu 2016 w mieście Humpolec. W programie tego wydarzenia zawsze jest zwiedzanie lokalnego browaru oraz degustacja piw przywiezionych przez uczestników z różnych krajów.

Jeżeli chodzi o piwną literaturę to spotkałem tylko jedną książkę – o niemieckim piwie i kulturze piwnej Germanaj biero kaj bierkulturo autorstwa Heralda Schicke.

W internecie mój blog piwny bieroj.wordpress.com jak na razie chyba jest jedyny. Śledzić mnie można również na fejsbóku i instagramie. Na blogu jak na razie recenzowałem głównie polskie piwa, ale planuje, że dzięki piwnym wymianom z esperantystami, niedługo przybędzie recenzji piw zagranicznych.

W niedługiej przyszłości, z inicjatywy Jakuba i Bartka z browaru w Oławie ma powstać strona na temat piwowarstwa domowego, a więc może dzięki temu powstanie więcej browarów esperanckich.

Jeżeli chcielibyście dowiedzieć się więcej o tym jak dziś żyje esperanto, to zobaczcie co dziś esperantyści publikują na fejsbóku, YouTube twitterze i innych serwisach z hasztagiem #EsperantoLives albo zajżyjcie na stronę Polskiej Młodzieży Esperanckiej.

Respondi

Entajpu viajn informojn sube aŭ alklaku piktogramon por ensaluti:

WordPress.com Logo

Vi komentas per via konto de WordPress.com. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Google photo

Vi komentas per via konto de Google. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Twitter picture

Vi komentas per via konto de Twitter. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Facebook photo

Vi komentas per via konto de Facebook. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Connecting to %s